مجرد موندن خانم ها در جامعه ی ما نگاه های سنگینی رو به ارمغان میاره...

از یک سنی به بعد جامعه نگاه خوبی نداره و این باعث سوق دادن زنها به سمت ازدواج های ناموفق میشه...

تو چند ماه اخیر با ازدواج اطرافیانم به این رسیدم که چرا واقعا آمار طلاق بالاست ! 

در کل کلاسمون که تقریبا همه متاهل شدن شاید بتونم بگم دو نفرن که ازدواج معقولی داشتن...


چرا فقط مجردهای خوشحال یک عشق واقعی پیدا میکنند ؟ 

یکی از مهمترین قواعد برای عاقلانه انتخاب کردنِ صحیحِ عشق "عجله نکردن" هست...

خوشحال و راضی بودن در دوران مجردی ، پیش شرط رضایت از دوران متاهلیه...

"وقتی یک فرد مجرد از وضعیتش ناراضی و ناراحت باشه  ، قطعا نمیتونه هوشمندانه انتخاب کنه! "

ما باید با تمام سالهای مجردی احساس خوبی داشته باشیم و با این واقعیت کنار بیایم که ممکنه سالها مجرد باشیم تا شانس پیدا کردن فرد مناسب و داشتن یک رابطه ی عالی رو افزایش بدیم :)

"و مساله ی مهم اینه که ما شریکمون رو بیشتر از ازدواج کردن دوست داشته باشیم ! و علت پیوند ما با همسرمون ، صرفا "ازدواج کردن" و "فرار از تنهایی" نباشه... ! "

متاسفانه بعد از سنّ خاصی جامعه باعث میشه که مقوله ی "تجرد" یک اتفاق ناخوشآیند و خطرناک به نظر بیاد ! متاهل ها از مجردها دوری میکنن،مجردها رو کمتر به جمع خودشون راه میدن چون با استقلال افراد مجرد احساس خطر میکنن و شاید به خاطر اینکه فرد مجرد اونها رو یاد چیزهایی میندازه که "ندارن" !

زمانی که ازدواج فقط به خاطر رابطه ی جنسی انجام میشد ، خیلی زود افراد متوجه شدن که این باعث ازدواج های غلط میشه !

حل شدن مسائل جنسی (اینکه بفهمیم رابطه ی جنسی تمام هدف یک ازدواج نیست) نیمی از مساله رو حل میکنه ولی نیمه ی باقی مونده چیه ؟ 

زمانی که ما از مجردیمون احساس خوب عشق و امنیت بگیریم و به اصطلاح باهاش حال کنیم و ازش بهترین بهره رو ببریم ، اونوقته که با ذهن باز میتونیم بهترین شریک رو برای زندگیمون انتخاب کنیم :) 


اگر مجردین حالتون خوب نیست و فقط دلتون میخواد "ازدواج" کنید که ازدواج کرده باشید و صرفا از تنهایی در بیاید ، بدونید با ازدواج مجددا تنها میشین :) و یک فرد دیگه رو هم بدبخت میکنین :) 

بنابراین صبر کنین ، از دوران تجرد خودتون نهایت لذت رو ببرین ، حالتون با خودتون و زندگیتون خوب باشه ، بعد سر فرصت با اون آدمی که باید ، ازدواج کنید ... اونجوری حالتون با دوره ی تاهلتون هم خوبه ...

چرا باید افراد متاهلی رو ببینیم که مدام از زندگیشون مینالن ؟ 

ته دلشون راضی نیست ؟ 

تنهان ؟ 

و در نهایت این همه طلاق ؟ :) 

طلاق هایی که جدای از ضربه های سنگینی که به زوج میزنه ، ضربه های جبران ناپذیری به فرزندهاشون میزنه ! و در جریان یک انتخاب نادرست صرفا از روی هوس و نا آرامی و تنهایی ، نه فقط دو نفر آدم که تمام اطرافیان اون آدم و در نهایت جامعه ضربه میخوره :) 

+متن با رنگ آبی ترجمه ی کاملا سلیقه ای و عامیانه ی من از این لینک هست...